Goede keuzes

Dat wij kunnen kiezen en een eigen wil hebben, is een prachtig geschenk.

Ik lees graag over mensen die goede keuzes maken, ook al brengt hen dat in een moeilijk en zelfs levensbedreigend parket.

Zoals in het boek dat ik nu lees van J.L. Witterick: 'Het geheim van mijn moeder'.

Een beeldend geschreven verhaal over een gewone moeder en dochter in Polen tijdens de Tweede Wereldoorlog die door hun hart te laten spreken, het leven van velen redden.

De Kamer

Ik sla het boek net dicht; heb het in twee adems uitgelezen.
Korte beschijving van de inhoud:

Een kantoorklerk, Björn, die bij de Instantie werkt (overheidsbedrijf) heeft zo zijn eigen manier om zich staande te houden te midden van de kantoorhectiek. Dat levert hem de vijandschap van alle collega's op, terwijl zijn werkprestaties op den duur briljant blijken te zijn. Alleen aan de voorwaarden waarop hij die kan leveren, wordt op termijn niet tegemoet gekomen. Dat luidt het begin van zijn ondergang in.

Het boek is in een vlotte prozastijl geschreven. Het overkomt mij een aantal keer dat ik zowel voor Björn als zijn collega's sympathie kan opbrengen. Ik ben niet geneigd voor de een of ander partij te kiezen. Gedachten die te beschamend zijn om uit te spreken, zijn voor Björn volkomen normaal. Hij laat zich er zelfs op voorstaan. Dat maakt het boek surrealistisch.

Dergelijke gedachten durf je zelf soms nauwelijks te dénken.

Een aantal keer moet ik ook aan mijn eigen werkervaringen denken. Bijvoorbeeld toen we een jaar of twee geleden flexibel moesten gaan werken en iedereen een reden had, waarom hij/zij juist wel een eigen werkplek nodig had. Binnen korte tijd had iedereen zijn vaste werkplek weer ingenomen. Dat kon toen, omdat er genoeg plekken waren. In de situatie waarbij er minder werkplekken zijn dan medewerkers, krijg je een heel andere dynamiek: mensen beginnen 's morgens vroeger om een goeie plek te kunnen bemachtigen. Werkplekken worden met persoonlijke spullen alvast 'bezet'. Dit soort primaire reacties vind je ook in dit boek. En het onderling oordelen en beoordeeld worden; het lijkt de hele dag door te gaan.

Het is een boek om over na te denken, om je een spiegel voor te houden en om je af te vragen:

Wie is er nu gek?

Kunst? Dit is echt!

Soms vind je ineens een parel tussen al het stof van een doodgewone dag.
Vandaag is dat voor mij het radioprogramma Kunststof waarin Jellie Brouwer de ex-theatermaker Jozef van den Berg interviewt over zijn keuze of roeping om te stoppen met acteren en in plaats daarvan te 'leven' zoals hij dat zelf verwoordt.
Voor hem betekent dat dat hij in een hut leeft in de achtertuin van een villa, zonder geld. God zorgt voor hem, omdat hij doet wat God hem vroeg: daar te blijven om een weg te vervolgen zonder van zijn plaats te komen.
Een verademing om naar deze rustige, bedachtzame man te luisteren die zorgvuldig en zonder ophef probeert uit te leggen wat God door Hem aan het doen is.
Het meest ontroerend zijn de woorden, waarmee God hem roept. God gebruikt daarvoor het moment waarop Jozef een vraag opschrijft voor een van de rollen in zijn theaterstuk, totdat hij ineens diep van binnen weet dat God dit aan hem zelf vraagt.
Dit is die vraag:

"Waarom zie je steeds maar niet dat Ik niet komen kan, omdat Ik er al ben?" 

Dat is het begin van een weg die hij nu nog aan het afleggen is.

Wil je de radio-uitzending beluisteren? Klik dan op deze link en zoek bij 8 september 2014: Jozef van den Berg:

http://programma.ntr.nl/424/kunststof

Morgen verschijnt zijn boek:

Fietsroute langs Rietveldplekken in Utrecht

Vanmiddag met dit boekje in de hand en prettig gezelschap door Utrecht gefietst langs allerlei plaatsen die verwijzen naar de architect/ontwerper Gerrit Rietveld. Het is een route van 20 kilometer die onder andere de wijken Oog in Al, Buiten Wittevrouwen, Oudwijk, Binnenstad e.a. aandoet. We hebben er 4 uur over gedaan, mede omdat we ter plekke de toelichting lazen en het op ons gemak hebben gedaan.
Wat zijn we veel te weten gekomen!
Het is een leuke manier om je licht over architectuur op te steken. Het helpt ook om anders naar gebouwen te kijken, waar je normaal gesproken weinig oog voor hebt.
Wat helaas soms in de gids ontbrak, was een huisnummer, zodat we aan de hand van een foto uit het boekje een aantal panden grondig hebben moeten inspecteren op gelijkenis die in de loop van de tijd ook was aangepast.
In het Rietveld-Schröderhuis waar we helaas niet in konden, omdat we niet hadden gereserveerd, wordt het boekje verkocht. Het is ook te bestellen via deze link: Rietveld in Utrecht

De vriendelijke medewerkster in het beroemde bouwwerk maakte ons attent op een zelfde soort fietstocht langs gebouwen van de Amsterdamse School in Utrecht.
Dat wordt onze volgende expeditie!

Economie

Simpelweg 'Economie' heet het nieuwe boek van Arnold Heertje, een autoriteit op dit gebied. Zoals hij vanmorgen op Radio 1 zei, heeft hij vanaf de jaren 50 vorige eeuw op dit boek gebroed.

De huidige tendens is om economie alleen in cijfers en percentage uit te drukken. Volgens Heertje is welvaart onlosmakelijk gekoppeld aan welzijn. Daarom is het van belang de economie nooit los te koppelen van (individuele) menselijke behoeften.
Hij pleit voor een humanitaire economie.

Een citaat uit de recensie die ik op bol.com aantref:

"De toegankelijke uiteenzettingen in Economie openen perspectief op een samenleving waarin doorgeschoten bureaucratisering, ongecoördineerde individualisering en inhumanisering wijken voor maatschappelijke architectuur. Deze wortelt in behoeften van mensen van nu, straks en elders, moedigt inspiratie, innovatie en initiatief van de mensen op de werkvloer aan en bovenal de nakende humanisering van het economisch leven. Bovenal is Economie een positieve kijk op de economie, gezien door de ogen van een van 's lands bekendste economen."

Een sprekend voorbeeld uit het radio-interview van vanmorgen (Tros Nieuwsshow) is dat door de groeicijfers die net bekend zijn geworden van -1,4% we onszelf opnieuw een depressie in zouden kunnen denken. De verklaring voor dit getal is dat er door de milde winter veel minder gas is verbruikt. Per saldo zullen de huishoudens er dus op vooruitgaan (lagere energiekosten) en het is ook een mooi resultaat voor de duurzaamheidsideologie. Zo zie je maar dat het belangrijk is niet alleen op cijfers af te gaan, maar een feit van meerdere kanten te bekijken. En dat doet Heertje in zijn boek met talloze voorbeelden.

Een mooi medicijn tegen doemdenken.

Lekker voor weinig

Als je minder wilt uitgeven aan je dagelijkse boodschappen, maar wel lekker wilt eten en niet te eenzijdig en gezond? Lees dan dit boek. Het Voedingscentrum heeft het uitgegeven en 54 recepten in dit boek opgenomen die ongeveer € 2,- per persoon kosten. Natuurlijk is de Schijf van Vijf in elk recept terug te vinden (al is daar door allerlei andere inzichten nogal wat discussie over de laatste tijd).
Maar vooralsnog eet je dus lekker, voordelig en gezond wat mij betreft!

Het Nationaal Instituut voor Budgetvoorlichting (Nibud) heeft de prijzen in het boek doorberekend.
Er staan behalve recepten ook tips in om slimmer in te kopen, energiezuiniger en efficiënter te koken en je eten te bewaren. Kortom, genoeg thema's die in mijn blog passen. 

Het enige waarom het hier niet thuis zou horen, is dat ik nooit recepten gebruik bij het koken. 

Ik doe altijd maar wat en ben gek op experimenten (misschien is het daarom maar goed ook dat ik regelmatig alleen eet). Maar ik schrijf dit blog niet alleen voor mezelf, vandaar deze tip!

Hieronder staat ter illustratie alvast een (vegetarisch) recept uit het boek dat ik van de website van het Voedingscentrum heb geplukt (www.voedingscentrum.nl)

Kosten: van onderstaand recept zijn € 1,10 p.p. dus in totaal € 2,20, want het recept is voor 2 personen.

Eet smakelijk!

Pittige bonensoep met koriander

Ingrediënten

• 250 gram prei
• 100 gram wortel
• 1 ui
• 1 teentje knoflook
• 1 eetlepel olie
• 1 theelepel korianderzaad
• 1 theelepel kurkuma (geelwortel)
• 4 dl (groente)bouillon (van tablet)
• 1 gedroogd chilipepertje
• 1 kleine pot witte bonen
• 100 gram kerstomaatjes
• ½ bosje koriander
• 2 eetlepels halfvolle yoghurt

Informatie

• 2 personen
• 0-15 minuten
• hoofdgerecht

Bereiding

1. Maak de groente schoon.
2. Snijd de prei in ringen, de worteltjes in plakjes en de ui en knoflook in snippers.
3. Verwarm de olie en bak hierin het korianderzaad 2 minuten.
4. Voeg de ui en de knoflook toe met de kurkuma en fruit dit even mee.
5. Voeg de prei, de worteltjes en de bouillon toe.
6. Verkruimel het chilipepertje er boven. Kook de groente 5 minuten.
7. Was de kerstomaatjes en halveer ze.
8. Voeg de uitgelekte witte bonen en de tomaatjes toe aan de soep en warm dit mee.
9. Was de koriander en knip of snijd de blaadjes klein.
10. Roer op het laatst de koriander door de soep.
11. Schep aan tafel de yoghurt op de soep.

Parasieten

Er is een radicalere manier om zuinig te leven.

Parasiteren of 'uitvreten', zoals Nescio dat noemt.

De tandarts begon er vorige week over. Hij had in zijn behandelkamer boeken staan met natuurfoto's. Een relatiegeschenk, waarvan hij er elk jaar een ontving.

Spijtig merkte hij op dat hij die boeken het liefst in de wachtkamer zou leggen, maar dat zijn ervaring met tijdschriften hem op andere gedachten had gebracht.

Hij legde elke week de nieuwste weekbladen neer om na een dag te constateren dat ze verdwenen waren.

Dat had tot gevolg om een aantal weken te wachten en dan verouderde nummers neer te leggen.

Die hielden het langer vol. Jammer voor de eerlijke patiënten.

Van de tijdschriften kwam hij op WC-rollen. Daarvan legde hij er tegenwoordig maar één extra neer, omdat meer rollen ertoe leiden dat hij die kon blijven aanslepen.

Toen was zijn controle op mijn gebit voltooid en namen we afscheid.

Ik vroeg nog wel even waar de WC eigenlijk was en beloofde hem de extra rol te laten voor wat die was.

Ik heb als voorbereiding op mijn project een boek gelezen waarin een Engelse beschrijft hoe ze zonder geld wekenlang de dagen doorkwam. 

Dan word je bijna gedwongen om rond etenstijd vrienden te bezoeken, recepties af te lopen en WC-rollen mee te nemen van openbare toiletten. 

Not my cup of tea. 

Met een tientje per dag is dat gelukkig niet nodig.

Bespaar me(t) Jamie

Bij bol.com was het boek van de maand november: 'Bespaar met Jamie; koop verstandig, kook slim, verspil minder'.
Jamie Oliver heeft het slim bekeken: volgens de inhoudsomschrijving van zijn boek, kun je lekker en gezond koken met een klein budget. Jamie leert je slim in te kopen, het meeste uit je ingrediënten te halen (lekker zuinig!), tijd te besparen en minder voedsel te verspillen. En dat alles: 'Zonder in te leveren op goede smaak'.
Jamie leert je niet alleen slim in te kopen: Jamie is vooral zelf heel slim. Met zijn kookboek sluit hij aan bij heel wat actuele trends: bezuinigen, tijd besparen, niet verspillen, gezond eten. Behalve dat hij een goeie kok is, heeft hij ook grootse marketingkwaliteiten.
Zijn boek komt op een zeer strategisch moment, namelijk in november, net de maand voor de grote feestdagencadeautjestijd. Tijd besparen is in die periode ook mooi meegenomen!
Over de inhoud van het boek kan ik niet oordelen. Want wat erg jammer is, is dat Jamie € 29,95 voor dat boek vraagt en tja, dat moet je er dan eerst maar weer uit zien te halen!

Rust hard

Bij rust denk ik aan ontspannen.
Even niets hoeven.
Lummelen.
Voor je uit staren.
Stilte.

Maar zelfs rust is niet meer 'veilig' of 'heilig'.
Rust is de wereld van entertainment, doelen stellen en moeten binnengelokt.
Op Google vind ik drie boeken over rust.
Oordeel zelf: de titels en onderschriften zeggen genoeg.

Tja, ik word al moe, als ik alleen maar de omslag lees!
Voor dit soort boeken gaat de volgende kreet op:

Rest best

In een ver verleden kwam elk restje eten in aanmerking voor hergebruik. Van oud brood maakte je wentelteefjes of broodpap. Je kon het ook verkruimelen en er paneermeel van maken. Resten wijn gooide je in een afgesloten bak en met wat kruiden erbij creëerde je wijnazijn.

Verspilling

In de krant las ik dat het Nederlandse bedrijfsleven per jaar - ondanks de crisis! - 2 miljard euro aan voedsel verspilt. De consumenten doen daar nog eens 2 miljard bovenop. Onze westerse cultuur wordt niet voor niets de wegwerpmaatschappij genoemd.

Van die 2 miljard die het bedrijfsleven weg mikt, schijnt 75 tot 90% te bestaan uit verse producten die vanwege de vorm niet acceptabel zouden zijn, zoals vruchten met een knobbeltje of twee met elkaar vergroeide tomaten. 

Hamsteren

Ook consumenten kunnen er wat van: een appel met een plekje wordt weggegooid, kaas met een schimmelrandje: idem. Teveel boodschappen in huis halen leidt ertoe dat producten op een gegeven moment over de houdbaarheidsdatum zijn (en misschien nog best te eten zijn). Voorkomen is beter dan genezen: dus haal niet teveel eten in huis. We zijn geen hamsters (al wil AH ons soms anders doen geloven). Bovendien is het helemaal niet nodig: veel supermarkten zijn 7 dagen per week open.

Foodiebag

De horeca smijt ook heel wat eten weg, al is er een initiatief - de foodiebag - dat sommige restaurants al toepassen. Dan kun je het eten dat je niet op kunt, mee naar huis mag nemen. Turkse en Marokkaanse winkels kennen ook een vriendelijk principe: daar staat bij de uitgestalde waar soms ook een kartonnen doos met minder 'mooi' eten voor mensen die niet veel te besteden hebben.

Alles moet op

Een goede gewoonte is om gewoon alles op te eten, wat je in huis hebt gehaald. Ik heb een oud kookboek van de Margriet, waar de traditionele restjesdaggerechten nog in staan. Misschien kun je iets dergelijks tweedehands ergens vinden. Of een kookboek van de Huishoudschool!

Experimenteren kan ook. Dat vind ik zelf wat avontuurlijker! Zo is Nasi Goreng (letterlijk: gebakken rijst) een ontbijtgerecht in Indonesië waarin men de restjes doet van wat er van de vorige dag over is. Omdat dat iedere dag weer anders kan zijn, smaakt de nasi ook steeds verschillend.

Voor wie dat wil, is er een nieuw boek over dit onderwerp uitgekomen met de titel: 'Alles moet op' van Reini Smit. Ik ken het niet, want ik wacht even tot het in de bibliotheek te leen is. Het boek kost namelijk meer dan 20 euro!
Als je bovenaan de pagina onder de tab 'Relevante boeken' kijkt, zie je een beschrijving van dit boek.

Doel: hypotheek aflossen

Ik heb net het boek 'Hypotheekvrij - Je huis aflossen in tien simpele stappen' van Gerhard Hormann uit. In het kader van mijn toekomstige plannen uiteraard geleend via de openbare bibliotheek. Dat is alvast een voorschotje.
Hij adviseert dus om je hypotheek af te lossen om verschillende redenen (zoals ik ze heb geïnterpreteerd). Ik ga overigens niet voor mijn hele hypotheek, dat zou gekkenwerk zijn. Een deel is al heel prettig!
Bovenaan de pagina staat een tabblad: 'Relevante boeken' waar ik de boeken op zal zetten die over onderwerpen gaan die met mijn blog te maken hebben.

Aflossen waarom wel (vrij naar Hormann):

• je brengt je woonlasten omlaag voor een aantal jaar (als je een bepaalde tijd je rente vast hebt staan). Misschien maar een paar euro per maand, maar toch: het wordt in ieder geval minder!
• je brengt het bedrag dat je aan rente betaalt naar beneden, waarmee je in feite alleen de bank spekt
• je hoeft niet meer bang te zijn voor het H-woord, want tegen de tijd dat die is afgeschaft, zit je al op veel lagere kosten en kun je die aftrek missen
• je bent minder bevattelijk voor doemscenario's in de media 
• je zwemt tegen de stroom in (vaart je eigen koers, wat mij wel aanspreekt)
• je hebt in ieder geval over dit stuk van je financiën meer regie gekregen
• je neemt het eigen heft in handen.

Wat hij als enige 'nadeel' noemt, is dat op het moment dat het regeringsbeleid in Nederland zo wordt aangepast dat je als oudere met hoge zorgkosten je je eigen huis moet opeten, het jammer is dat je er zoveel ingestopt is. Maar als het alternatief slechte of geen zorg is, komt het je uiteindelijk toch weer ten goede.

Tweede tegenargument is dat je misschien over een paar jaar dood gaat. Dan heb je die laatste jaren wel erg krap geleefd.

Mijn idee daarover is dat zuinig leven helemaal niet vervelend hoeft te zijn.

Ik ben alleen bij het vooruitzicht van mijn project al helemaal blij.

Dus over de combinatie besparen en slechte buien heb ik het over een maand of drie nog wel eens.

Eenvoud

'Eenvoud is kenmerk van het ware' is een uitspraak van Herman Boerhaave die in de 17e-18e eeuw leefde.

Vandaag zag ik op Youtube de 21e eeuwse variant hierop: 'Live simply, so others can simply live'.

http://www.youtube.com/watch?v=Vx0EtPqDwqk

Als je de video bekeken hebt, zul je met mij beamen: 'Eenvoud siert de mens'.

Een heel bijzonder boek dat ik deze week las, is: 'Wonder' van R.J. Palacio dat gaat over een jongen met een genafwijking, waardoor zijn gezicht er heel anders uitziet dan andere gezichten.
Of zoals hij zelf zegt: 'Wie me ziet, schrikt zich rot'. De eerste schooljaren geeft zijn moeder hem thuis les. Het verhaal begint, als hij voor het eerst naar school gaat.
Iedereen staart hem aan en hij wordt in het begin letterlijk gemeden als de pest. Het gerucht gaat dat wie hem aanraakt de pest krijgt.
Maar van binnen is hij natuurlijk een normaal joch van 10 jaar die alles doorheeft en voelt.
Door de grote liefde en toewijding van zijn ouders en een handjevol vrienden, blijft hij overeind en weet hij zich uiteindelijk 'een plek' op die school te veroveren.

De kracht van het boek is behalve de humor van de hoofdpersoon, de eenvoud van de boodschap: wees vriendelijk.
Citaat:
“If every person in this room made it a rule that wherever you are, whenever you can, you wil try to act a little kinder than is necessary - the world really would be a better place. And if you do this, if you act just a little kinder than is necessary, someone else, somewhere, someday, may recognize in you, in every single one of you, the face of God.” 

Joseph Ratzinger

Ik heb geen enkele behoefte om me te mengen in discussies of meningen over de paus die vandaag is afgetreden. Eén ding vind ik heel bijzonder aan hem: hij heeft in mijn beleving als geen andere paus Jezus centraal gesteld in zijn zoektocht als mens. Daarbij kan ik me volledig aansluiten. Drie dikke boeken heeft hij over het leven van Jezus geschreven. Een mooie nalatenschap.

Ik ben van plan zijn boeken over Jezus van Nazareth te lezen. We delen die fascinatie voor Hem.

Zelfs bij het afscheid van zijn volgers op Twitter benadrukte de paus de vreugde om Jezus centraal te stellen in je leven:

"Thank you for your love and support. May you always experience the joy that comes from putting Christ at the centre of your lives."

Dear Photograph

Dar Photograph is de titel van een boek van Taylor Jones vol foto's die een bijzonder verhaal vertellen over zijn herinneringen aan plaatsen en gebouwen. Het zijn warme, ontroerende portretten, vol humor en mooie herinneringen. Ik vind vooral zijn idee om iets op zo'n manier weer te geven een fantastisch en origineel concept. En grappig!
Een foto in een foto die een ander verhaal vertelt uit een andere tijd. Er kleur aan geeft.

Kijk op zijn website om een indruk van het concept te krijgen. Ook de korte toelichtingen bij de foto's zijn ontroerend!

http://dearphotograph.com/

En dit zijn vier foto's ter illustratie, alle van Taylor Jones:

Boekselexy

Hoe kies je een boek in een boekhandel of bibliotheek? Waar selecteer je op?
Ik lees nu een boek getiteld: "Met oprechte deelneming". Dat was niet de reden dat ik het uit de biep meenam. Nee, ik viel op het plaatje. Een gele kiepauto met laadbak in een wijds landschap met achterin een megagrote citroen. Bizar...dus lezen dat boek! En het doet zijn omslag tot nu toe eer aan.
Een ander keer is het de titel. "Een schitterend gebrek" bijvoorbeeld lokte me als het ware het boek in.
Of de kleuren van een kaft die precies overeenkomen met mijn interieur. Ik weet niet eens meer hoe dat boek heet. Heb het wel gelezen, maar nadat het maanden in de kamer heeft liggen pronken en verstoffen, heb ik het wat beschaamd weggegooid. En natuurlijk koop of leen ik ook wel eens boeken, omdat ik erover gelezen of gehoord hebt, weet waarover het gaat en dat me aantrekt.
Ik lees bij voorkeur geen boeken die volop in de belangstelling staan. Dat heeft met een koppig trekje in mijn karakter te maken. Daardoor loop ik misschien een fantastisch boek mis. Maar ja....wie origineel wil zijn, moet pijn lijden;-)

Stapeltje biep

In de 90-er jaren van de vorige eeuw ontstaat er in de Verenigde Staten een rage die zich via het web al snel over de hele wereld voortplant. Het gaat om het "Sorted Books Project" of zoals het in het Nederlands wordt genoemd: het stapelgedicht.
Je kiest een aantal boeken uit je boekenkast, stapelt die in een bepaalde volgorde op elkaar tot de titels een gedicht vormen.
Ineens moet ik hier weer aan denken, als ik de titels van de boeken en DVD die ik net uit de bibliotheek heb gehaald, op mijn keukentafel zie liggen:

Man of the year
De vrouw van mij leven
Gelukkige dagen


En (h)eerlijk is (h)eerlijk: hier is absoluut geen sprake van voorbedachte rade!!