Make Trump small again

Het is zo langzamerhand tijd om Trump's alleenheerschappij te stoppen. Zijn hoogmoed en machtshonger kennen geen grenzen. 

En dit alles kost vele mensenlevens en miljarden dollars. Zijn beleid zorgt voor angst, onrust en verdeeldheid en maakt velen bezorgd en onzeker.

Het was na zijn gebedel om de Nobelprijs nog wachten op het moment dat hij tot Messias verklaard zou worden. De misleiding ten top.

Politiek en religie verstrengelen zich steeds meer in de VS. Heilige oorlogen, kruistochten (Hegseth) en nu dus de geestelijke inspirator van Trump, Paula White-Cain, die hem met Jezus vergelijkt. Om te huilen.

En nu gaan Willem Alexander en Máxima binnenkort bij deze discutabele Trump op bezoek en bij hem in het Witte Huis logeren. Ik vind dat ongepast en heb zojuist een petitie getekend om hen op andere gedachten te brengen.

Doe je mee?

https://bezoektrumpniet.petities.nl/?locale=nl

Licht

Noorderlicht streelt teder het palet. Kleuren verdiepen zich en glanzen.

Willekeurige klodders verf komen tot leven. Spontaan steken kleuren een hand uit naar elkaar en vermengen zich.

Traag vloeien ze in elkaar over en leiden hun eigen leven. 

Spontaan.

Onbedoeld.

Zo welkom!

(Foto van internet)

Foppen

Lekker ouderwets woord: foppen. Ik ervaarde dat vanmiddag in het restaurant van het tuincentrum waar ik een zucht van welbehagen slaakte tussen de kunstpalmen. Zelfs nepplanten kunnen geruststellende hersengolven genereren. Of kwam die zucht voort uit de geur van oesterzwamkroketten op mijn dienblad? Ik vond dat ik die verdiende na een tandartscontrole waarbij een wortelkanaalbehandeling werd aangekondigd.

Aiiii, daar gaat mijn serene stemming.

#haiku - licht

Kiekeboe tussen -

de bladeren een late -

zon vol stralend licht

#haiku - Rotterdam

Voortrazend verkeer -
verbreekt de vrede in de -
botanische tuin

#haiku - toekomst

 

Rimpelingen op -

het water, kranen bouwen -

Utrecht voor later

Water

Ik babbelkabbel botsklots tussen de kaden
zonlicht versplintert mijn gezicht
tot duizend kleine diamanten
Met dwingende handen duw ik trage
zwanen voor de boten langs
Kinderen breken me de benen met hun
onbesuisde sprongen vanaf de kant

Als de ondergaande zon mijn wangen rood
kleurt, een late boot mijn huid doet rimpelen
knipper ik nog een keer met mijn wimpers
De nacht wiegt me in haar fluwelen armen
geluiden glijden over mijn spiegelbeeld
zonder sporen achter te laten
Ik mompeldompel zachtjes - sluit mijn ogen