28 juli 2022

Haiku - dichter

Gevallen in het

zwarte gat dicht ik dat met

koppelwerkwoorden

23 juli 2022

Vakantie in Nederland

Veel Nederlanders zijn het land uit. Overal zoveel rustiger. Heerlijk. En het is hier ook prachtig. Kijk maar.




9 juni 2022

Paris, ville pleine de vie

 



6 mei 2022

Haiku - fluitekruid

 

Golven fluitekruid -

wuiven dansend in de wind -

geurend naar lente 


28 december 2021

Haiku - omzien

Tussen de rimpels 

van haar gezicht verzwegen

herinneringen


Verscholen voor de

rede - zonder angst en spijt -

rustend zonder tijd


11 november 2021

Uit het dagboek van Franciscus


Vanmorgen ben ik bij Johannes Vermeer geweest. Het moest er maar eens van komen. Met landkaarten en meetinstrumenten bouwde hij zijn atelier om tot het domein van een geograaf. In een hoek stond een schilderij met onze stad erop. Ik vroeg hoe het hem lukt Delft zo waarheidsgetrouw te schilderen, waarop hij een gordijn opzijschoof en ik zijn schilderij vergroot voor me zag. Wat knap dat Johannes dat kan!

Toen het decor naar zijn zin was, liet hij mij gebogen over de kaarten staan met een passer in mijn hand. Na het herschikken van het gordijn begon hij met schilderen. Ik was liever met hem naar buiten gegaan, de muffe kamer uit waar alleen wat licht via het venster naar binnen komt. Maar daar hoef je bij Johannes niet mee aan te komen die dag aan dag in zijn atelier werkt en alleen naar buiten gaat, als hij een doek naar een opdrachtgever moet brengen.

Ik kreeg het warm met dat rare mutsje op mijn hoofd en die deftige gevoerde kamerjas, attributen die Johannes een geograaf toedicht, maar die ik nooit zou dragen. Ook ik had een ander beeld van een geograaf toen ik aan mijn studie begon. Een soort Christoffel Columbus: landen ontdekken, maar ik eindigde met mijn neus in de boeken, of liever gezegd kaarten en heb Delft zelden verlaten. In dat opzicht lijk ik op Johannes. Konden we ons werkterrein maar naar buiten verplaatsen!

3 november 2021

Zo'n dag


Het was weer zo'n dag

wolken nevel wit

contouren vervagen zonder

zon uitgevlakt verstild 

Achter lagen atmosfeer komt 

wat licht tevoorschijn

ik adem weer en 

wandel door