Politieke verandering?

Na 8 uur crisisoverleg een persconferentie van premier Jetten waar nog hoop uit spreekt.

Dilan Yesilgöz geeft een andere lezing: het minderheidskabinet is mislukt. Gevolgd door de dooddoener: 'Nu moet er écht iets veranderen'. 

Vandaag hoorde ik grote woorden als dolk in de rug en verraad, maar ook verantwoordelijkheid willen nemen, want de wereld staat in brand.

De VVD-ers willen zorgen voor de ondernemers en MKB-ers. Zíj willen die zorg niet, maar hebben het liefst politieke stabiliteit. En die is ver te zoeken.

Er zijn zoveel middelen om te kunnen communiceren en toch worden partijen buitengesloten.

24 uur Nederlandse politiek op de voet volgen laten me flabbergasted achter. Niet voor herhaling vatbaar.

Chaos, onoprechtheid, wijzende vingers, opgeblazen ego's. Maar ook op je strepen blijven staan en geen duimbreed toegeven.

En mooie woorden om je eigen image mee op te poetsen. Het lijkt wel een continue verkiezingscampagne.

Wie is bereid een stap richting de ander te zetten? 'Er moet nu echt iets veranderen'.

Ja, ja....

Twee dingen komen in me op:

1. de 60-er jaren slogan: 'Verander de wereld, begin bij jezelf' en
2. een  liedje uit diezelfde periode: 'Parole, parole, parole', vrij vertaald: 'Bla, bla, bla'

Gelukkig is er nu voetbal ⚽️

Blue tuesday

 

Een blauwe overwinning bij de midterms. Amerikanen hebben zich uitgesproken. Trump wordt collectief afgeserveerd. 

Afwachten hoe deze monsterzege voor de democraten uitpakt. Een kat in het nauw maakt rare sprongen. We zijn nog niet van deze incompetente president af. Maar de toekomst ziet er voor de VS en de rest van de wereld beter uit dan een paar dagen geleden.

Ik werd woensdag blij wakker. 

(Over) poëzie

Misstaan clichéwoorden

zijn rijm en uitleg

ongewenst, wie bepaalt?

Laat dichterlijke vrijheid

ongemoeid

Poëzie geeft licht, danst

zonder stramien, baanbrekend

rebels, vrij, kleuren buiten

de lijntjes tot vervagende

horizonnen

Weinig woorden

verstoren de stilte met

aandrang

Van die dagen

Die dag

schiet de zon als een vuurpijl de lucht in

hitte en stralend licht dat verblindt

gebouwen, bomen, horizon met rafelranden

dag en nacht versmelten tot eeuwigheid

ventilatoren zwerven met mensen mee

het huis door

tempo vertraagd, activiteiten gestaakt

 

Deze dag

klimt de zon moeizaam langs de takken omhoog

opgebrand, haar toppositie te hoog gegrepen

zomerkleding opgeborgen, jassen aan, terrassen leeg

het herfstseizoen is eindelijk ingetreden

Replacement

We maakten samen mooie tochten

ik bracht je overal naartoe

we stampten keihard door de plassen

zwierven buiten, zonder doel

Heel innig met elkaar verbonden

ik zat je letterlijk op de huid

beschermde je tegen stenen, regen

door mij gleed jij die keer niet uit

Jij zorgde altijd goed voor mij

spoelde me met lauw water schoon

droogde me af en vette me in

die zorgzaamheid vond jij gewoon

Ik dacht dat dit zou blijven duren

maar nu zie je mij niet meer staan

en als je weer een tocht gaat maken

trek je die nieuwe schoenen aan

Ik probeerde je aandacht terug te winnen

maar dat kwam me duur te staan

zonder blikken of blozen of excuses

heb je me in de afvalcontainer gedaan

Ik mis je en zou zo graag nog

één keertje met je lopen

waarom was ik niet genoeg voor jou

en moest je die andere kopen?

Mijn taal

Ik leerde de taal van zwijgen

verzwijgen

van woorden inslikken

tot ik in de stilte stikte

alles tot uitbarsting kwam

Wat ik leerde,

leerde ik af

Nu wil ik mijn taal met weinig woorden

luisterend, vragend

ik wil mijn taal recht uit het hart

#haiku - solo

Fier rechtop al ben

ik beknot - een gammel hek

rondom; bescherming

Overleven zal

ik - mij krijgen ze niet klein -

fier, rechtop, alleen