Veranderen

Vanmorgen las ik een simpele waarheid: 'Everything what is learned, can be unlearned'. In het Nederlands: 'Alles wat is aangeleerd, kan worden afgeleerd'. Volgens wetenschappers duurt het 66 dagen om een oude gewoonte te vervangen door een nieuwe. Iets meer dan twee maanden.
Dat geeft de burger moed.
Er zijn wel wat gewoontes die ik wil afleren: te laat naar bed gaan, door de avond heen van alles eten: koekjes, chocola, stuk kaas, nog een stuk. En als ik dan met een volle maag in bed lag, kwam geheid de gedachte: 'Morgen doe ik het anders'. Alleen lukte dat niet. Ik schrijf 'lukte', omdat dat verleden tijd is.
En waarom kan ik het nu wel? Dr. Phil verklaart dat je niet zozeer verandert, wanneer je op de bodem van de put terecht komt, maar pas als je jezelf helemaal zat bent. Ik denk dat ik dat punt bereikt had.
Wat mij enorm helpt, is in schemaatjes bijhouden wat mijn dagelijkse prestaties zijn. Om die reden ben ik met een bullet journal begonnen, waar ik ook veel creativiteit en motiverende teksten in kwijt kan.
Om de een of andere reden wil ik elke dag een goed resultaat in mijn statistieken kunnen vermelden en dat weerhoudt me ervan om me te laten gaan.
Noteren helpt afleren!

Neem je tijd

Een moeder maant haar kleine kind aan op te schieten: "Hup, doe eens wat sneller, we komen te laat".

Het lijkt erop dat het kind de schuld is van die vertraging, maar in feite had die moeder gewoon eerder moeten vertrekken.

Kinderen leven in een eeuwig nu.

Je hoeft bij een kleuter niet aan te komen met: "Volgende week gaan we zwemmen".

Geheid dat die jou 5 minuten later vraagt: "Is het al volgende week?"

Als je wilt zien hoe gejaagd we met zijn allen zijn, moet je eens rond 17.15 uur op Utrecht Centraal kijken. Je kunt maar beter de kudde volgen, want als je even een winkel in wilt duiken, moet je die afslag goed bevechten.

Een moordend tempo. En waarom?

Omdat de mensen niet op tijd vertrekken.

Als ik uit mijn werk naar huis fiets, doe ik dat kalm, zonder me te haasten. Ik betrapte me in het verleden eens op een verbeten tempo met handen aan het stuur met witte knokkels.

Dat maakte me bewust van een innerlijke onrust en spanning die ik zeker in mijn vrije tijd niet wilde continueren.

Maar ook tijdens het werken kun je tijd nemen. Onderstaande post-it toont welke vragen je je kunt stellen bij dingen die op je bureau belanden, zodat je niet meteen in de 5e versnelling losgaat.

Er staat 5 keer moeten, heavy! Ik houd niet van dat woord; alsof je geen keus hebt.

Ik kies ervoor om mijn tempo aan te passen en vaker 'nee' te zeggen. Tijd is kostbaar, dat realiseer ik me in het bijzonder nu ik in een leeftijdscategorie zit die veel bekenden niet eens gehaald hebben.

Ik wil bij de tijd stilstaan en die niet door mijn vingers laten glippen.

En vooral niet teveel MOETEN en al helemaal niet van mezelf!

Oefening aan de hand van je hand

Ik heb tijdens een teambijeenkomst een leuke oefening gedaan die als volgt gaat. Elke vinger aan je hand staat voor een manier, houding of eigenschap van hoe je in je werk (of in het leven) staat.

Duim
De duim staat voor trots. Wat vind je OK aan jezelf? Waar ben je trots op? Wat gaat er goed? Wat is jouw meerwaarde?

Wijsvinger
De wijsvinger staat voor je ambitie, je doel. Waar wil je naartoe? Wat wil je bereiken? Wat zijn je doelen? Wat kun je verbeteren?

Middelvinger
De middelvinger staat voor wat je boos maakt. Waar baal je van? Wat ergert of frustreert je? Waardoor verlies je je geduld?

Ringvinger
De ringvinger staat voor trouw. Wat bindt je aan je werk? Waar ben je trouw in? Waaraan wijd je je toe?

Pink
De pink staat voor schaamte. Waar schaam je je voor? Wat maakt je klein? Wat is er niet goed ontwikkeld bij je?

Ieder teamlid schrijft dit voor zichzelf op en deelt het erna in de groep. De anderen luisteren alleen en mogen pas na afloop van het hele verhaal de spreker verhelderingsvragen stellen. Dus geen commentaar, oordeel of advies geven.
Het is een manier om van elkaar te weten te komen hoe de ander zichzelf ziet en in zijn werk staat.
Ook heb je daarna mogelijk meer begrip voor elkaar en kun je elkaar beter accepteren.

Spontaan kwam er bij twee teamleden een oud versje boven:

"Naar bed, naar bed, zei Duimelot
Eerst nog wat eten, zei Likkepot
Waar zal ik het halen, zei Lange Jaap
Uit grootvaders kastje, zei Ringeling
Dat zal ik verklappen, zei 't Kleine Ding"

Tip voor na de meivakantie

Wie durft???

Bezuinig niet op je coach!

Via: www.aperfectworld.org

Morgen weer een lesdag van mijn coachingsopleiding. Dit is in ieder geval niet het goede voorbeeld!
Ik denk dat de coachee hierna een heavy therapeut nodig heeft.

Die verwijst je naar een website....tja....

Coaching - er valt nog veel te leren!

www.carro.nl

Sinds een tijdje doe ik een coachingsopleiding. Die duurt een jaar en sluit mooi aan bij een soort natuurlijke neiging om bij mezelf en ook anderen op zoek te gaan naar verandering en verbetering.

Dat betreft zowel werk- als privésituaties. De kunst is voor mij alleen om dan niet in een adviseerstand terecht te komen en het van de ander over te nemen. Erg vermoeiend en dus niet meer doen!

Nee, zoals een aantal coaches over hun manier van coachen zeggen tegen de gecoachte:

• 'Jij bedenkt zelf de oplossing en ik ga je daarin begeleiden'
• 'Je moet het wel zelf doen, maar je hoeft het niet alleen te doen'.
• 'Jij doet het werk en ik leun achterover'.

Dat klinkt me natuurlijk als muziek in de oren, omdat ik nogal geneigd ben me tot probleemeigenaar van andermans zorgen te maken. Alleen ook voor mij is er werk aan de winkel; ik heb nog heel wat te leren:

• luisteren
• observeren
• stoppen met adviseren en afwachten waar de gecoachte zelf mee op de proppen komt.

En last but not least: GEEN OORDEEL HEBBEN.

Eén van de uitdagingen in de opleiding is om mijn oordeel over iemand of over wat hij zegt of doet achterwege te laten. Daar gaat het niet om. Nou, daar kan ik de volgende jaren mijn tanden wel inzetten.

Daarom vind ik deze cartoon zo leuk. Ik heb toestemming van illustrator Carro die zelf ook coacht, om haar cartoon te plaatsen op mijn blog. 

Bekijk ook eens haar website: www.carro.nl

Colour my day (2)

Kleur is mijn hele leven al belangrijk. Deze week heb ik voor het eerst een mindmap gemaakt als opdracht voor een opleiding die ik volg. Eén van de clous van een mindmap is dat je verschillende kleuren gebruikt. Op het moment dat ik dat las, was ik om.
Ik had een aversie ertegen opgebouwd door een manager van een bedrijf jaren geleden die alleen nog over mindmapping kon praten. Iedereen op het werk werd ingewijd. Het woord gonsde door de gangen.
Dat heb ik met bestsellers ook: ik hou me er verre van, als iedereen met iets wegloopt. Daardoor onthoud ik mezelf ook van veel goeds. Vooroordelen zijn dom. Dat blijkt maar weer.
Mindmappen niet: ik heb een hele mooie gemaakt en besloot direct om weer een doos kleurpotloden te kopen.
Kan ik me ouderwets uitleven!

Ook een mindmap maken? Zie deze link: http://www.trainyourbrain.tv/