We maakten samen mooie tochten
ik bracht je overal naartoe
we stampten keihard door de plassen
zwierven buiten, zonder doel
Heel innig met elkaar verbonden
ik zat je letterlijk op de huid
beschermde je tegen stenen, regen
door mij gleed jij die keer niet uit
Jij zorgde altijd goed voor mij
spoelde me met lauw water schoon
droogde me af en vette me in
die zorgzaamheid vond jij gewoon
Ik dacht dat dit zou blijven duren
maar nu zie je mij niet meer staan
en als je weer een tocht gaat maken
trek je die nieuwe schoenen aan
Ik probeerde je aandacht terug te winnen
maar dat kwam me duur te staan
zonder blikken of blozen of excuses
heb je me in de afvalcontainer gedaan
Ik mis je en zou zo graag nog
één keertje met je lopen
waarom was ik niet genoeg voor jou
en moest je die andere kopen?
