Screensaver

Hieronder staat mijn huidige screensaver, de Russische ballerina Natalia Osipova, gefotografeerd door Damir Yusupov. 
Ze zwééééééééft!
Misschien toch last van haar schoentjes (zie vorig bericht:-)

Wie de schoen past...

moet zijn beste beentje voorzetten!

Ria's suiker- en vetvrije cake!

Een absolute topper.
Cake waarvan je zonder gewetensconflict kunt snoepen.

Wat je nodig hebt

250 gram gedroogde zuidvruchten (kies uit: abrikozen, pruimen, vijgen, dadels, mango’s, etc.)

150 gram rozijnen
Halve liter thee (Earl Grey of een pittige kruidenthee)

225 gram zelfrijzend bakmeel
1 theelepel koekkruiden

1 ei
Snufje zout

Hoe je hem maakt 

Zet een halve liter thee. Snij (of knip!) de zuidvruchten in kleine stukjes. Doe de stukjes zuidvruchten en de rozijnen in de thee en laat die een paar uur wellen.

Voeg het zelfrijzende bakmeel, de koekkruiden en het snufje zout toe aan de thee- en zuidvruchtenmassa. Meng goed door elkaar. Voeg daarna het ei toe. Roer alles goed door elkaar.

Beboter een cakebakblik. Doe het deeg erin en laat de cake een uur bakken in een oven met een temperatuur van ca. 150 tot 175 graden.

Je kunt ook kleine papieren vormpjes voor driekwart vullen met het deeg. Bak die in ongeveer 20 minuten gaar. Als een breinaald of satéprikker er helemaal droog uitkomt, is de cake klaar en gaar.

Il est cinque heure

Laatste blik uit het raam
Het weekend breekt aan
Althans voor mij!

Herfst-11-je

Een elfje is een gedicht van 11 woorden volgens het schema: 1-2-3-4-1

Zon
op terrassen
plotseling rennen mensen
kriskras naar een schuilplaats
herfstbuien

Foto van Herman Beun (Flickr)

Zwarte poëzie - art. 461

Zwarte poëzie
op verboden plaatsen -
toegankelijkheid
is ver verleden tijd

Gesloten deuren
slechts ingewijden
kennen het pad
naar het obscure dichtershart

Zwarte poëzie die
de toegang verspert:
links laten liggen

Witte gedichten
zijn openbaar,
toegankelijk en lichter

Levensmotto

Deze spreuk las ik ooit in een boek. Ik vertelde een vriendin dat ik het zo'n mooie uitspraak vond en zij heeft er voor mij een tegel van laten maken. Die hangt nu aan de muur in mijn slaapkamer.
Het is een natuurlijk gegeven, maar ook een geestelijk principe.
De tegel herinnert me eraan dat ondanks de tegenstand die je op die weg ondervindt, de weg naar de Bron des Levens: Jezus, de enige reis is die de moeite waard is.