"Je kunt beter ruzie hebben met een wijze dan vriendschap met een dwaas."
> Max Moszkowicz <
23 april 2014
22 april 2014
Lucifers
Toen ik onlangs een lucifer bij het afsteken afbrak en de twee helften weggooide, moest ik ietwat beschaamd aan mijn opa denken. Dat was pas een spaarzame man. Als hij een kalenderblaadje van de voorbije maand afscheurde, knipte hij daar een aantal velletjes van voor boodschappenbriefjes. Daarop schreef hij met zijn kleine lettertjes de dingen die oma en hij nodig hadden die week en die mijn zus of ik wekelijks haalden.
Eigenlijk was de inhoud van dat briefje elke week hetzelfde. Het eindeloze variëren dat in de jaren 90 zijn intrede deed, was aan hen voorbijgegaan. Ze waaiden ook niet met allerlei eettrends mee, aten iedere dag witbrood met roomboter, een ei en krentenbolletje, volvette kaas en boerenmetworst. En als het seizoen daar was, namen we voor opa zoute haring mee, wat niet verstandig was voor zijn veel te hoge bloeddruk.
Maar van haring en een borreltje genoot opa en dat liet hij zich niet ontzeggen.
Opa heeft 53 jaar voor dezelfde baas gewerkt (hij begon op 12-jarige leeftijd als loopjongen en heeft zich door avondstudie opgewerkt tot procuratiehouder).
En nu de lucifers, want zo kwam ik op mijn opa.
Mijn vader repareerde ooit op opa's verzoek een knop van een kastje dat dol gedraaid was, door stukjes lucifer in het schroefgat te stoppen en daarna de knop weer aan te draaien. Mijn opa vroeg hem kritisch: "Je hebt daar toch wel de afgebrande lucifers uit de asbak voor gebruikt, hè?"
Ook al leek dat gedrag wat krenterig, toen ik in een penibele situatie verkeerde, leende opa me zonder morren een paar duizend euro om daarmee een aanbetaling te doen op een nieuw huisje. En hij was niet dwingend in het op tijd terug betalen daarvan. Ik weet zeker dat hij vele anderen ook met geld geholpen heeft. In de oorlog kwamen er regelmatig mensen die het slechter hadden, bij mijn grootouders mee-eten.
Er bestaat een straatlied, getiteld "Lucifer, mijnheer?" en als je de tekst daarvan helemaal gelezen hebt (via Google te vinden), dan begrijp je de zorgzaamheid waarmee mijn opa met lucifers omging. Het kostte het arme knaapje in dat lied zijn leven om in de bittere kou die lucifers op straat te verkopen.
Mijn opa had daar oog en oor voor: een gul hart voor anderen, maar zuinig voor zichzelf.
Eigenlijk was de inhoud van dat briefje elke week hetzelfde. Het eindeloze variëren dat in de jaren 90 zijn intrede deed, was aan hen voorbijgegaan. Ze waaiden ook niet met allerlei eettrends mee, aten iedere dag witbrood met roomboter, een ei en krentenbolletje, volvette kaas en boerenmetworst. En als het seizoen daar was, namen we voor opa zoute haring mee, wat niet verstandig was voor zijn veel te hoge bloeddruk.
Maar van haring en een borreltje genoot opa en dat liet hij zich niet ontzeggen.
Opa heeft 53 jaar voor dezelfde baas gewerkt (hij begon op 12-jarige leeftijd als loopjongen en heeft zich door avondstudie opgewerkt tot procuratiehouder).
En nu de lucifers, want zo kwam ik op mijn opa.
Mijn vader repareerde ooit op opa's verzoek een knop van een kastje dat dol gedraaid was, door stukjes lucifer in het schroefgat te stoppen en daarna de knop weer aan te draaien. Mijn opa vroeg hem kritisch: "Je hebt daar toch wel de afgebrande lucifers uit de asbak voor gebruikt, hè?"
Ook al leek dat gedrag wat krenterig, toen ik in een penibele situatie verkeerde, leende opa me zonder morren een paar duizend euro om daarmee een aanbetaling te doen op een nieuw huisje. En hij was niet dwingend in het op tijd terug betalen daarvan. Ik weet zeker dat hij vele anderen ook met geld geholpen heeft. In de oorlog kwamen er regelmatig mensen die het slechter hadden, bij mijn grootouders mee-eten.
Er bestaat een straatlied, getiteld "Lucifer, mijnheer?" en als je de tekst daarvan helemaal gelezen hebt (via Google te vinden), dan begrijp je de zorgzaamheid waarmee mijn opa met lucifers omging. Het kostte het arme knaapje in dat lied zijn leven om in de bittere kou die lucifers op straat te verkopen.
Mijn opa had daar oog en oor voor: een gul hart voor anderen, maar zuinig voor zichzelf.
21 april 2014
20 april 2014
Pasen - Jezus overwint de dood
Alleen Jezus kan ons verzoenen met God en eeuwig leven geven.
Er is geen andere weg!
Hij stierf voor ons aan het kruis, stond met Pasen weer op uit de dood en als we dat geloven, hebben we eeuwig leven en vrede met God.
19 april 2014
Narcisme
In de zucht naar bezit
gaat een mens zichzelf te buiten
neemt wat niet het zijne is
mist, mist
wat ongrijpbaar is -
geeft zichzelf niet prijs
In de ban van macht
gunt een mens zich vrijheden
die een ander onderwerpt
werkt, werkt
zich op tot steile hoogten - een
voetstuk om vanaf te vallen
In de waan van liefde
zet de mens een ander
naar zijn hand
strandt, strandt
op hol egoïsme - Narcissus
langs de waterkant
Verliefd op eigen schoonheid
verliest hij elke zin voor realiteit
heeft slechts oog voor zichzelf
17 april 2014
BCC - service in vele opzichten
En aantal maanden geleden begaf mijn wasmachine het. Een Candy: 26 jaar plezier van gehad.
Ik kocht een nieuwe bij BCC, een energiezuiniger apparaat met betere centrifugecapaciteit.
BCC bevalt me goed: de service en prijzen zijn scherp, het personeel is vriendelijk en neemt de tijd voor je. Dus waarom daar niet ook een gasfornuis en afzuigkap kopen?
BCC past een mooi concept toe: tref je in een straal van 20 kilometer hetzelfde product aan met een lagere prijs, dan berekenen zij je ook die prijs.
Op hun website staan de spelregels voor de BCC prijsgarantie:
http://www.bcc.nl/info/altijd-de-beste-prijs.html
Met de vers opgestelde offerte in de hand speur ik internet thuis af.
Want ook een aantal webshops valt onder die regeling.
Bingo!
Ik zie 'mijn' afzuigkap ergens voor 30 euro minder op een site staan.
Als ik een paar dagen later mijn spullen ga bestellen, trekt de verkoopster zonder morren die dertig euro van de prijs af.
Dat is snel verdiend: 30 euro voor 10 minuten internetten.
Dus: leve BCC!
Ik kocht een nieuwe bij BCC, een energiezuiniger apparaat met betere centrifugecapaciteit.
BCC bevalt me goed: de service en prijzen zijn scherp, het personeel is vriendelijk en neemt de tijd voor je. Dus waarom daar niet ook een gasfornuis en afzuigkap kopen?
BCC past een mooi concept toe: tref je in een straal van 20 kilometer hetzelfde product aan met een lagere prijs, dan berekenen zij je ook die prijs.
Op hun website staan de spelregels voor de BCC prijsgarantie:
http://www.bcc.nl/info/altijd-de-beste-prijs.html
Met de vers opgestelde offerte in de hand speur ik internet thuis af.
Want ook een aantal webshops valt onder die regeling.
Bingo!
Ik zie 'mijn' afzuigkap ergens voor 30 euro minder op een site staan.
Als ik een paar dagen later mijn spullen ga bestellen, trekt de verkoopster zonder morren die dertig euro van de prijs af.
Dat is snel verdiend: 30 euro voor 10 minuten internetten.
Dus: leve BCC!
Abonneren op:
Posts (Atom)

.jpg)



