Java-eiland

In Amsterdam is het leuk winkelen in de negen straatjes, Haarlemmerstraat, Rozengracht en zo zijn er nog veel meer buurten en markten te noemen, waar je uren kunt doorbrengen.

Maar zeker een bezoek waard is het Java-eiland op ongeveer 20 minuten lopen van het station.

Je waant je in een andere wereld langs het IJ met oude handelskantoren, loodsen en opslagbedrijven die herbouwd of gerenoveerd zijn en nieuwe bestemmingen hebben gekregen. Wat opmerkelijk is, zijn de 9 bijzondere bruggen over de dwarsgrachten van het Java-eiland. Het echtpaar Rombouts-Droste ontwikkelde een eigen alfabet van abstracte tekens. Die tekens komen terug in de bruggen die elk een woord verbeelden: zoals kunst, wetenschap, idee..... Ze werkten samen met de architect Paul Wintermans.

Het meest bijzondere is dat als je zo'n grachtje ziet dat pas een jaar of 11 oud is, je je toch al kunt voorstellen hoe toeristen er over een eeuw of wat net zo naar zullen kijken, als nu naar de Amsterdamse of Utrechtse grachten. Ik hoef er geen eeuwen voor te wachten...ik vind ze nu al prachtig!

Kaviaar - maar dan vegetarisch!

In het boek 'Dieren eten' van Jonathan Safran Foer staan 3 redenen om geen of minder vis of vlees te eten:

1. dieren lijden eronder

2. het milieu lijdt eronder

3. onze gezondheid lijdt eronder.

Het zet je zeker aan het denken!

Nu heb ik rond mijn 20e ook een tijdje geen vlees gegeten en in die tijd was dat lastig. Je kon kiezen uit een eitje of een dikke plak kaas, als je ergens ging eten en dat was het. Bovendien was ik toen niet zo overtuigd van de goede zaak om geen of minder vlees te eten: ik vond mijn afwijkend eetgedrag wel interessant overkomen. Toen ik op een avond mezelf erop betrapte de gehaktballen uit de pan soep van een huisgenoot te vissen en snel naar binnen te proppen, besloot ik net zo makkelijk weer vlees te eten.

Nu is het eenvoudiger om vegetarisch te eten. Er is een grote verscheidenheid aan vleesvervangers en er is meer informatie over de negatieve aspecten van vlees eten. Veel winkels gaan in deze trend mee: bij IKEA zag ik visloze kaviaar staan: Tångkorn van zeewier! En dat voor maar € 1,59.
Ik wil niet in dezelfde, wat arrogante houding die ik als twintiger had, vervallen, dus verklaar mezelf niet langer tot fulltime vegetariër. Maar minder vlees eten kan volgens mij geen kwaad en kan net zo smakelijk zijn!

En last but not least: J Henry Fair (3)!

Ik ben diep onder de indruk van de foto's van J Henry Fair. Heb er nog een viertal geselecteerd, omdat ik de combinatie van mooi beeld en verontrustend onderwerp zo fascinerend vind.
Voor meer foto's: bezoek zijn website: http://www.jhenryfair.com
Onder 'about' staat onderaan de pagina een verwijzing naar zijn environmental work: industrials scars.
Binnenkort plaats ik nog als toetje zijn 'Statement of purpose'.

Stilte

In de kamer tussen de tikken van de wekker door -
buiten als de auto's voorbij geraasd zijn en de
volgende nog ver onderweg - in mijn hoofd de ruimte
die rust tussen twee gedachten, verlangens,
daar wacht stilte......losjes, onbevangen

J Henry Fair (2)

Over de fotokunst van J Henry Fair: zie blogbericht op 29-02-2012.
Dit is een luchtfoto van een fabriek die onkruidverdelgingsmiddelen produceert.
Prachtig groen plaatje, maar oh zo giftig! Met recht gifgroen.
En dit is een foto van de maker, J Henry Fair, in actie:

Overpeinzingen van Marcus Aurelius

Ik lees met veel plezier de boeken van Donna Leon, een Amerikaanse schrijfster van wie alle misdaadverhalen in of rond Venetië afspelen. Omdat Leon er zelf 25 jaar gewoond en gewerkt heeft, kan ze op onnavolgbare wijze de sfeer en het dagelijks leven in die stad beschrijven. En ze doet dat alsof ze schildert: je zíet de gevels met de verschoten kleuren, de vroege ochtendmist in de lagune en de felgekleurde groenten en fruitsoorten op de plaatselijke markt.

Hoofdpersoon is commissario Guido Brunetti die op onorthodoxe wijze de meest ingewikkelde moorden weet op te lossen. Hij is een bon vivant die graag een goede fles wijn openmaakt, gek is op Paola, zijn vrouw, en hun twee tienerkinderen. Hij is war van alles wat pompeus is en met uiterlijke schijn te maken heeft. In die zin lijkt hij op zijn favoriete auteur. 

Op ontspannen momenten verdiept hij zich namelijk in de geschriften van de Romeinse keizer Marcus Aurelius. Een diepzinnig man, getuige het citaat: "Wanneer ge een weldaad hebt bewezen en een ander heeft haar genoten, waarom zoudt ge dan nog bovendien, zoals dwazen doen, een derde begeren: als weldoener geprezen te worden of dank te oogsten?"

Maar een ander citaat van hem is gebruikt voor een populair liedje in de serie ''t Schaep met de 5 pooten':

"Wij zijn op de wereld om elkaar te helpen" of zoals de versie in het liedje: "We benne op de wereld om mekaar om mekaar te hellepe niewaar?"

Zoiets kan nooit zijn bedoeling geweest zijn: die arme stoïcijnse keizer moest eens weten!

Haiku - sereen

Duizend tinten wit
fluisteren stilte in het
huis - gestript van kleur