'Oost west thuis best' of
'noord zuid liefst erop uit'
Je kunt dus alle kanten op!
7 augustus 2010
6 augustus 2010
Ik ben
Ik ben een boom
een reddingsboot
in weer en wind
vol gele linten -
een stad voorzien
van witte vlag
Ik ben twee
opgeheven handen -
verlossend woord -
bevrijdingsdag
Ik ben een vluchtstrook
zonder einde -een reddingsboot
in weer en wind
Ik ben een stevig
uitroepteken -
als jij je trots
maar overwint |
| Van het web |
5 augustus 2010
Καλή σας όρεξη
"Eet smakelijk" in het Grieks. En dat doe ik. Een gevarieerde vegetarische schotel vol warme en koude gerechten. Ik geniet in mijn eentje in het Griekse restaurant, waar collega's en ik wel eens eten bestellen, als we 's avonds moeten werken. Tien minuten na ons telefoontje wordt het dan keurig op de werkplek afgeleverd. Na al die heerlijke schranspartijen op het werk wil ik het restaurant ook wel eens van binnen zien. Een tafeltje in het midden gescheiden van een grotere tafel door plantenbakken.
 |
| Van het web
Naast me strijken drie studenten neer. Het glas Ouzo dat elke gast van de zaak krijgt, maakt de tongen los. Hun arsenaal zuipverhalen is onuitputtelijk. Gelardeerd met kleurrijke beschrijvingen van kots- en piespartijen.
Tja.... Καλή σας όρεξη.
'Na vorig weekend ben ik twee dagen brak geweest.' Je hebt als student wel wat "hoog" te houden!
Geregeld loopt er een bezoeker langs me heen naar buiten om een sigaretje te roken. Het aantal verschillende mobiele ringtonen is ook niet op een hand te tellen. Kortom, aan mediterrane levendigheid hier geen gebrek. Best makkelijk om er tussenuit te knijpen zonder te betalen. Vooral als je - zoals ik - alleen zit te eten. Je pakt je tas, neemt nonchalant alvast een sigaret in de hand.....en dan: Χαίρετε (gegroet)! Geen haan die ernaar kraait...hoewel...mijn Griekse ober loopt zelf ook regelmatig voor een rookpauze naar buiten!
Zou het rookverbod in restaurants het aantal onbetaalde rekeningen hebben verhoogd?
|
4 augustus 2010
Seplilngcnortole vregeetn?
 |
| Van het web |
Gelukkig is er spellingcontrole. Hoe vaak typ je geen letters van een woord op de verkeerde plek?
In het boekje "Assepoester moet haar muiltje houden" met leuke (en minder leuke) grappen en anekdotes staat dat een Engelse universiteit iets bijzonders heeft ontdekt.
Het sichjnt niet uit te mkaen in welke vlogrode je de letetrs in een worod paltast, als je de ereste en lataste lteter maar op de godee palats zet.
Volgens dat onderzoek lezen we de letters in een woord niet allemaal afzonderlijk, maar lezen we een woord als geheel. Daardoor zie je in één oogopslag, welk woord er wordt bedoeld, ook al staan de letters door eklaar.
Doe mij toch maar de spellingcontrole!
3 augustus 2010
2 augustus 2010
Groningen per trein
Vrijdag ben ik in Groningen geweest. Eerste klas treinreis door een coulancegebaar van de NS vanwege de barre winter (was dat zo?) en daardoor malaise op het spoor. Ik heb daar toen gelukkig weinig van gemerkt, want ik ben een pleziertreinreiziger.
Tot nu toe heb ik vrijwel altijd mijn werk op de fiets kunnen bereiken. Uitgezonderd een ongelukkige periode als dagbladjournalist, waardoor ik op een brommer tussen Weesp, Hilversum en Utrecht jakkerde. De razende reporter!
De eerste klas zit goed vol. Veel coulancekaartjes die opgesoupeerd worden en zomertoertoeristen. Tassen en rugzakjes vol eten en drinken. De mobiele cateraar vindt moeizaam klanten.
De stiltecoupé is omgetoverd tot Kidzcity, dus mijd ik die dit keer.
In ieder geval wel een zitplaats. Naast een oude mevrouw die een gevulde koek koopt en de verpakking niet open krijgt. Ik bied een helpende hand. Waarom houden fabrikanten geen rekening met de vergrijzing? De ouderen vormen toch over niet al te lange tijd de grootste klantenkring!
De aankomst in de stad Groningen is spectaculair, futuristisch. Zo ervaar ik het, maar dat laatste woord blijkt niet up-to-date, als ik constateer dat het Groninger museum al aan een (zoals dat op de gevel staat) 'revitalisatie' toe is. Het is 'al' sinds 1994 open, tja....tegenwoordig ben je op je 16e dus al aan een facelift toe!
Als ik 's avonds de stad weer uitga, laat het gevoel me niet los dat veel Nederlandse binnensteden steeds meer op elkaar lijken. Tot ik ineens uit het treinraampje van de stiltecoupé die ik nu helemaal voor mezelf heb (yes!), een prachtig paviljoentje zie staan, zoals je dat alleen in Parijs op straathoeken kunt tegenkomen. Dat maakt Groningen toch uniek!
Het gebouw staat, als je Groningen verlaat, links, maar dan moet je wel 'achteruit' rijden. En dat doe ik tegenwoordig bij voorkeur, sinds ik van Cecilia geleerd heb dat dat veel rustiger aan je ogen is: verglijdende landschappen in plaats van je tegemoet snellende.
Ik geef me er van harte aan over.
(Toevoeging: in de reacties van Tim op dit bericht staat een boeiende aanvulling!)
Tot nu toe heb ik vrijwel altijd mijn werk op de fiets kunnen bereiken. Uitgezonderd een ongelukkige periode als dagbladjournalist, waardoor ik op een brommer tussen Weesp, Hilversum en Utrecht jakkerde. De razende reporter!
De stiltecoupé is omgetoverd tot Kidzcity, dus mijd ik die dit keer.
In ieder geval wel een zitplaats. Naast een oude mevrouw die een gevulde koek koopt en de verpakking niet open krijgt. Ik bied een helpende hand. Waarom houden fabrikanten geen rekening met de vergrijzing? De ouderen vormen toch over niet al te lange tijd de grootste klantenkring!
De aankomst in de stad Groningen is spectaculair, futuristisch. Zo ervaar ik het, maar dat laatste woord blijkt niet up-to-date, als ik constateer dat het Groninger museum al aan een (zoals dat op de gevel staat) 'revitalisatie' toe is. Het is 'al' sinds 1994 open, tja....tegenwoordig ben je op je 16e dus al aan een facelift toe!
Als ik 's avonds de stad weer uitga, laat het gevoel me niet los dat veel Nederlandse binnensteden steeds meer op elkaar lijken. Tot ik ineens uit het treinraampje van de stiltecoupé die ik nu helemaal voor mezelf heb (yes!), een prachtig paviljoentje zie staan, zoals je dat alleen in Parijs op straathoeken kunt tegenkomen. Dat maakt Groningen toch uniek!
Het gebouw staat, als je Groningen verlaat, links, maar dan moet je wel 'achteruit' rijden. En dat doe ik tegenwoordig bij voorkeur, sinds ik van Cecilia geleerd heb dat dat veel rustiger aan je ogen is: verglijdende landschappen in plaats van je tegemoet snellende.
Ik geef me er van harte aan over.
(Toevoeging: in de reacties van Tim op dit bericht staat een boeiende aanvulling!)
1 augustus 2010
Haiku - early in the morning
 |
| Van het web |
Dauwdruppels vormen
het bloed en zweet van de strijd
tussen nacht en dag
Abonneren op:
Posts (Atom)