Afscheid van de winter

Te midden van wat dor, doods blad
staan krokussen te stralen
met felle kleuren, open hart
de lente kan beginnen!

De krokussen kussen de
winter vaarwel: 'Je kunt gaan' -
ze zoenen vol overgave en
doen daarmee eer aan hun naam

Italiaans voor gematigden

'Ciao, come stai?'
'Allegra, ma non troppo!'

Hoofd in mijn nek

Ik heb de gewoonte om naar de lucht te kijken. Niet uit arrogantie, maar interesse.
Wolken, opkomende en ondergaande zonnen, bliksemschichten, manen.
Deze week heb ik prachtige sterrenhemels gezien met onder meer mijn favoriete sterrengroepje de Pleiaden.
In de poort tussen een schuur en mijn schutting is het pikdonker 's avonds laat. Ik heb me daar al heel wat keren aan de sterrenlucht staan vergapen.
Hoofd in mijn nek.
Vol ontzag.
Toen ik in Groningen op een trein moest wachten, ben ik de prachtige wachtkamer binnengegaan. Stap terug in de tijd. Ik fotografeerde bijvoorbeeld een bordje met de aanduiding: "Wachtkamers 1e en 2e klasse - Damessalon".
Daarna dwaalde mijn blik omhoog en toen zag ik dit:

Missen, miste, gemist

Ik heb je geMIST.....

ANGST

Angst glijdt als
een slang
mijn denken binnen -
Ik geef een vinger,
ze neemt mijn hand

Met haar voet
op de drempel
van mijn vrede -
De rede
als verlamd

Ze grijpt me
moeiteloos
naar de keel -
Ik ben geheel
aan haar overgeleverd

Ze kronkelt zich
door mijn gedachtegangen;
neemt me voor zich in -
Een gulzige spin
en ik in haar web gevangen

Ze is pas tevreden
als ik naar willoosheid
ben afgegleden

Haiku - ontwaken

In het lage licht
van de opkomende zon
soest de stad nog na

Variatie op een kinderliedje

ÑÑÑÑÑÑÑ

Klein, klein sleuteltje

Wat doe je aan mijn bos

Je duwt er alle sleutels weg

Mijn sleutelring raakt los 

ÑÑÑÑÑÑÑ